Assistent-scheidsrechter Thijmen Schimmel staat op de drempel van het betaald voetbal
Nieuws
IJsselstein – Veel jongetjes dromen ervan. San Siro. Santiago Bernabéu. Wembley. De grote stadions, de grote lichten, de grote wedstrijden. In hun hoofd maken ze het winnende doelpunt in de finale van de Champions League. Daarna rennen ze richting de hoekvlag, glijden op hun knieën over het gras en tillen even later de beker boven hun hoofd. Tienduizenden mensen schreeuwen hun naam.
Thijmen Schimmel (23) droomde iets anders. Niet van het doelpunt. Niet van de beker. Niet van de roem. Hij zag zichzelf langs de lijn staan.
Met een vlag.
Een klein, geel vlaggetje in zijn hand en een veld dat voortdurend aan hem voorbijtrekt. Rennend, kijkend, beoordelen. Soms de vlag omhoog. Soms niet. En vooral: samenwerken met de man die midden op het veld de leiding heeft.
Vroeger heette zo iemand gewoon grensrechter. Tegenwoordig is hij assistent-scheidsrechter en maakt hij deel uit van een complete wedstrijdleiding, met daarnaast onder anderen de vierde official en de VAR. Een wereld waarin details tellen. Een halve meter buitenspel kan het verschil maken tussen een doelpunt en een aftrap vanaf de middenstip.
Serieus werk
Voor de in Benschop geboren Schimmel is het geen hobby die hij er toevallig bij doet. Het is serieus werk. Hij staat inmiddels op de drempel van het betaalde voetbal. Nog één stap, zegt hij zelf. Eén stap.
Het begon ooit gewoon bij VVIJ. “Ik heb het fluiten en het voetballen bij VVIJ altijd gecombineerd.’’ Voetballen deed hij daarvoor bij Benschop. Zoals zoveel jongens. Rennen, schieten, winnen, verliezen. Alleen bleek het lichaam niet altijd mee te werken. Blessureleed maakte een serieuze voetbalcarrière steeds lastiger.
Niveau
Maar voetbal bleef voetbal. En dus bleef Schimmel op het veld. Vanaf zijn zestiende stond hij langs de lijn bij het eerste elftal van VVIJ. In de volksmond dus als grensrechter. En nu als assistent-scheidsrechter op een niveau waarvan hij als zestienjarige waarschijnlijk nog niet wist dat het bestond.
Zeven jaar later staat hij bijna wekelijks langs de zijlijn van wedstrijden op het hoogste amateurniveau van Nederland. Hij heeft een vlag in zijn hand, een headset op zijn hoofd en een scheidsrechter naast zich die op hem vertrouwt. Het is een merkwaardige combinatie van verantwoordelijkheid en bescheidenheid.
Betrokken
Want de assistent-scheidsrechter beslist. Maar ook weer niet. “Wat er zo leuk aan is? Sowieso dat je bij het mooiste spelletje betrokken blijft. En ik ben iemand die ervan houdt om mensen advies te geven.’’
Dat doet hij ook buiten het voetbal. Schimmel werkt als assistent-manager in een winkel. Daar adviseert hij klanten over producten. Langs de lijn doet hij eigenlijk hetzelfde. Alleen gaat het daar over buitenspel, corners, overtredingen en doelpunten. “Je neemt natuurlijk beslissingen, maar het gaat altijd in overleg.’’
Niet altijd gezellig
Dat is overigens niet altijd gezellig. Schimmel heeft inmiddels meegemaakt hoe luid duizend mensen kunnen zijn. “Als je een fout maakt, krijg je wel wat naar je hoofd geslingerd.’’ Het hoort erbij, weet hij inmiddels. Langs de lijn kan de werkelijkheid van een supporter behoorlijk verschillen van die van een assistent-scheidsrechter. Wat voor de één overduidelijk buitenspel is, is voor de ander een regelrechte schande.
Headset
“Het kan behoorlijk tekeergaan als mensen vinden dat je een verkeerde keuze maakt. Inmiddels ben ik daar wel aan gewend. Het raakt me eigenlijk niet meer. Ik heb geleerd een knop om te zetten.’’ Er is bovendien een praktisch onderdeel. “Aan één kant hoor ik sowieso niets, want ik heb een headset in.’’ Een soort natuurlijke geluidsfilter. Misschien niet eens zo slecht in de voetballerij.
Ook buiten het veld wordt rekening gehouden met zijn ambities. Zijn werkgever weet dat Schimmel in het weekend wedstrijden moet kunnen begeleiden. En als er doordeweeks een wedstrijd op het programma staat, wordt er meegedacht. “Gelukkig wel. Ik kan in de weekenden altijd naar de wedstrijden, maar als ik eens doordeweeks moet, valt dat ook wel te regelen. Ik ben blij met zulke collega’s.’’
De vlag brengt hem inmiddels steeds verder. Schimmel zit voor het derde jaar in het Talent Traject van de KNVB. Een opleidingstraject voor arbiters met ambities, waarbij hij de fijne kneepjes van het vak leert. Zomaar binnenlopen is er niet bij. Eerst volgde hij een KNVB-cursus. Daarna mocht hij vlaggen tot en met de eerste klasse. Vervolgens werd hij geselecteerd voor het Talent Traject.
Volgende halte heet betaald voetbal
En nu staat Schimmel op de velden van de divisies. De volgende halte heet betaald voetbal. De Keuken Kampioen Divisie (KKD), om precies te zijn. ,,Ik ben één stap verwijderd van betaald voetbal.’’ Hij zegt het rustig. Geen borstklopperij. Wel trots. En terecht, want de weg naar de KKD is lang. Er zijn genoeg jongens die met dezelfde ambitie beginnen en onderweg afhaken. Schimmel niet. “Je moet ambitieus zijn, maar persoonlijke ontwikkeling is belangrijker dan snel ergens komen.’’
Volgend seizoen hoopt hij zijn debuut te maken. “Natuurlijk in de KKD. En daarna ga ik proberen zo hoog mogelijk te komen.’’ Daar ligt een kleine voetbalvalkuil op hem te wachten. Want in die KKD speelt ook Jong FC Utrecht. Schimmel is niet alleen assistent-scheidsrechter. Hij is ook gewoon voetballiefhebber. En dus zit hij soms als supporter in Stadion Galgenwaard. Hoe dat straks moet als hij er met een vlag langs de lijn staat?
Houding
Schimmel lacht. De wereld van het voetbal zit nu eenmaal vol merkwaardige ontmoetingen. Bij Hercules tegen EVV stond hij onlangs al eens op het veld. ,met bekenden langs de lijn. Dat gebeurde ook bij Sportlust’46 in Woerden. “Je kunt elkaar kennen. Je kunt elkaar tegenkomen. Je kunt elkaar zelfs aardig vinden. Maar zodra de wedstrijd begint, verandert de verhouding.”
“Ik zeg een bekende gewoon gedag, maar ik houd wel een beetje professionele afstand.’’ Een assistent-scheidsrechter die een uur voor de wedstrijd gezellig staat te praten met iemand van één van de clubs. “Dat staat toch gek.’’ Dus houdt Schimmel afstand.
Droom
Een klein vlaggetje in de hand. Een headset op het hoofd. De ogen voortdurend gericht op de laatste verdediger. De droom van Thijmen Schimmel is niet de beker. Zijn droom is nu een veld in de Keuken Kampioen Divisie. Een paar duizend mensen op de tribune. Een scheidsrechter naast hem. Twee elftallen tegenover elkaar.
En dan begint het. De vlag gaat mee omhoog. Of niet.
Want voor Thijmen Schimmel is voetbal misschien nooit een kwestie geweest van zelf in de schijnwerpers staan. Hij wil vooral zorgen dat het spel zijn gang kan gaan. Vanaf de zijlijn.
Met een vlag.
Danny van der Linden
