De laatste perenoogst uit Linschoten

LINSCHOTEN • In de perenboomgaard van Cees Zwanenburg is het rustig. De laatste oogst van het jaar wordt geplukt door familie en Slowaakse loonarbeiders. Volgend jaar zullen er echter geen peren meer geplukt worden door Cees en zijn familie.

De laatste pluk van dit jaar bestaat uit Doyenné du Comice-peren, ook wel de ‘koning der peren’ genoemd. Deze kwetsbare peren liggen zorgvuldig in grote bakken, met de steeltjes allemaal dezelfde kant op en de kontjes naast elkaar. De peren moeten perfect zijn, zonder deukjes, om geschikt te zijn voor de verkoop in Nederlandse supermarkten.

Cees, die vanwege zijn gezondheid rustiger aan moet doen, kiest ervoor om na 41 jaar te stoppen met de fruitteelt. De strenge regelgeving van de retail en zijn voorkeur voor loonwerk maken dat hij zich volledig gaat richten op zijn loonbedrijf. Hiermee verdwijnen de laatste peren voor commerciële verkoop in Linschoten.

Elf jaar oud

Cees, de jongste van zes kinderen, groeide op op een boerderij waar zijn vader kaas maakte en koeien hield. Het huidige perenland was destijds een weiland. Zijn vader kocht een koeienbedrijf met een boomgaard erbij, en hoewel hij geen ervaring had met fruit, besloot hij de boomgaard te houden omdat die veel opbracht. Er brak in 1976 er een grote brand uit op de boerderij, en bij de opruimwerkzaamheden viel Cees zijn vader in een put. In het ziekenhuis ontdekten artsen dat hij longkanker had, en in 1977 overleed hij en liet zijn gezin achter; Cees was slechts elf jaar oud. Vastbesloten om het werk van zijn vader voort te zetten, ging Cees naar de fruitteeltschool in Tiel.

Met de opbrengst van kalfjes voeren bij een andere boer kon Cees zijn eerste smalspoortrekker kopen en de boomgaard van zijn moeder huren. Hij ontwierp zelf alle machines die hij voor het loonwerk gebruikte. Terwijl hij door het land reed op bezoek bij andere bedrijven, deed hij nieuwe ideeën op, die hij uitwerkte in zijn loonbedrijf. Zo was hij één van de eersten die met karretjes door de boomgaard reed, wat een einde maakte aan het slepen van kisten met een sleetje.

In zijn hoogtijdagen bezat Cees 27 hectare land. Nu rest alleen nog het loonbedrijf, aangezien er geen opvolger is voor de perenboomgaard. Wat er met de grond waar de peren groeien zal gebeuren, is zelfs voor Cees nog onduidelijk.

Elvira Schenk