Samen
Afgelopen vrijdag een historisch unicum: een heuse protestdemonstratie in ons gezapige IJsselstadje! Ik had tóch wel enige bewondering voor burgemeester Ester, die de demonstranten toesprak. Moederziel alleen, zonder wethouders. Ze had eerder op een regionale tv-zender al een boetekleedje aangetrokken, en gezegd dat de besluitvorming over de Groenvliet-asielinvasie niet handig was aangepakt.
Het was immers uitgekiende timing, met gemeenteraad en college nog maar net begonnen aan een nieuwe ambtsperiode. En hoera, vanuit den Haag waait op dit moment een gunstige wind. De regenten zijn daar nog niet uitgestorven, zeker niet bij D66, en al helemaal niet bij de wereldvreemde Eerste-Kamer-praatclub, waar Boris Dittrich door D66 is weggeparkeerd.
Zoals verwacht kreeg zelfs de afgezwakte asielwet (wie heeft hiervoor in vredesnaam het woord “novelle” bedacht?) geen meerderheid in de Senaat, door toedoen van regeringspartij D66 én het (begrijpelijk) afhaken van de PVV. Daarmee is het Nederlandse “asielbeleid”; terug bij af, en blijven we dweilen met de kraan open. Eerder heeft diezelfde Eerste Kamer wél – tégen de wil van een meerderheid in de Tweede Kamer, de omstreden spreidingswet aangenomen, dus met die club kun je zaken doen als je onwillige burgers asielopvang door de strot wil duwen.
De gemeenteraad kwam nog wel met een “gezamenlijk statement”. “IJsselstein zijn we samen,” maar intussen waren de beslissers toch handig genoeg geweest om dat “samen” even te omzeilen in het voortraject van de asiel-besluitvorming.