Een plek voor iedereen: Geloof in IJsselstein bestaat tien jaar
IJsselstein - Wat begon met een verlangen voor ontmoeting tussen mensen in IJsselstein, groeide uit tot een hechte gemeenschap. Tien jaar later kijkt Geloof in IJsselstein niet alleen terug, maar zeker ook vooruit.
De eerste ideeën voor de gemeenschap Geloof in IJsselstein ontstonden niet in IJsselstein zelf, maar in de gemeente Nieuwegein. Daar begon het te kriebelen: wat wilden ze betekenen voor hun eigen stad?
Droomsessies en speerpunten
Dit begon allemaal in de aula van De Brug, een basisschool in IJsselstein. “Daar hielden we droomsessies, waar we op tafel hebben gelegd waar we onszelf over vijf jaar zien”, vertelt Annemarie van de Lagemaat. Vanaf het begin heeft zij haar steentje bijgedragen aan het opbouwen van de gemeenschap. Bij deze droomsessies werden speerpunten gevormd, om daarmee aan de slag te gaan.
Tien jaar later is Geloof in IJsselstein uitgegroeid tot een zelfstandige gemeenschap. “Er is meer gebeurd dan we hadden gedroomd op het moment dat we eraan begonnen.”
Samenbouwen aan iets nieuws
In de beginfase werd bewust de samenwerking opgezocht. Er werden contacten gelegd met andere kerken en aangesloten bij interkerkelijk en diaconaal overleg in IJsselstein. Ook lieten de initiatiefnemers zich inspireren door pioniers uit het land. Het doel was daarbij helder: “Niet als doel om een kerk te stichten maar laagdrempelig stadsgenoten uit te nodigen om elkaar te ontmoeten en te helpen zoeken naar het geloof.”
Toch groeide het initiatief sneller dan verwacht. Na vijf jaar werd de gemeenschap zelfstandig en in de jaren daarna sloot een steeds bredere groep mensen aan. “De droom die wij hebben heeft vorm gekregen, mooi om terug te zien dat we zijn gegaan van een groep van 30 volwassenen tot een groep van ongeveer 160 man die met elkaar optrekken.”
Een plek voor iedereen
Die groei is volgens Ellen de Ruiter mede te danken aan de open sfeer. Zij vond de gemeenschap via haar zoektocht naar verbinding. “Ik was op zoek naar een kerk waar ik gewoon binnen kon lopen.” Die laagdrempeligheid bleek een goed gevoel te geven: “Ik was op zoek naar een plek waar geloof niet alleen binnen de kerk blijft, maar juist ook zichtbaar wordt in de stad en naar anderen toe.” Ontmoeting is nog altijd een groot onderdeel van de gemeenschap. Er zijn verschillende activiteiten, zowel voor gelovigen als voor stadsgenoten die dat niet zijn. “We hebben best een aantal activiteiten,” vertelt Ellen. “Ontmoeting draagt bij dat mensen terugkomen, ik denk dat iedereen behoefte heeft aan ontmoeting.” “Mensen moeten op een plek zitten waar ze zicht thuis voelen en op hun gemak voelen”, vult Annemarie aan.
Viering van het jubileum
Het tienjarig jubileum wordt dan ook groots gevierd. “We hebben een feestweekend, met Heel Holland Bakt, een silent disco voor verschillende leeftijdsgroepen, de predikant van toen komt langs op zondag, we hebben een feestelijke maaltijd en delen wat we ontvangen hebben.”
Toch ziet de gemeenschap het jubileum niet als eindpunt. “Tien jaar is nog maar het begin,” zegt Annemarie.