Verkiezingen
Na mijn vorige beschouwing over de vroegere verzuiling van onze samenleving terug naar de actualiteit: de verkiezingen voor de Gemeenteraad, op woensdag de18e – de dag waarop deze krant verschijnt. Ik hoop dat deze keer geen foto van D66-aanhangers prominent op de voorpagina staat, zoals op de dag van de Kamerverkiezingen in november, maar dat terzijde.
Ik moet bekennen dat mijn keuze voor een partij in de IJsselsteinse raad volkomen los staat van mijn voorkeur voor een partij in de Tweede Kamer. Ik stem op 18 maart principieel op een partij die zich verzet tegen de rampzalige bouwplannen in het Kromme IJsselgebied. Dat is een partij waarop ik bij landelijke verkiezingen nooit zou stemmen, maar om een Engels gezegde te citeren: “there’s always a time to cut cards with the devil”; vrij vertaald: soms moet je bij de duivel te biecht gaan.
Een vreemde uitspraak in dit verband, omdat de felste tegenstander van de Kromme IJssel-bouwplannen de ChristenUnie is. Nu vind ik persoonlijk dat geloof en politiek gescheiden moeten blijven, dus ik zou kunnen stemmen op Groen Links; ook geen uitgesproken voorstander van de Kromme IJssel-bouwplannen, maar die willen misschien windmolens, en dat vind ik in ons historische landschap ook rampzalig.
Enfin, we zullen zien wat deze verkiezingen gaan brengen. Mijn verwachtingen zijn bescheiden, aangezien onze samenleving zo sterk verdeeld en gepolariseerd is. Gevolg: besluiteloosheid en toenemende invloed van buitenaf. Het is veelzeggend dat het onmogelijk bleek om een meerderheidskabinet te formeren. Hopelijk krijgen we in IJsselstein geen minderheidscollege.