Column ChristenUnie
Oordelen over anderen. Ik ben er goed in.
Ik stond te wachten bij de sneltramovergang, met mijn dochter onderweg naar zwemles. Er kwam een mevrouw aan en in een flits had ik mijn oordeel klaar. Ze keek ons voorbij en ze droeg een panterprintbroek. Mijn oordeel: Ze vindt zichzelf belangrijk, ze heeft haast en ze vindt ons lastig. Toen de spoorbomen omhoog gingen, wachtte ik tot ze zou gaan fietsen. Maar ze bleef staan en lachte naar ons om ons voor te laten gaan. Haar glimlach maakte mij beschaamd. Zelfs toen ze ons later inhaalde met haar e-bike besefte ik dat mijn oordeel verkeerd was.
Als je denkt aan de ChristenUnie wat komt er dan in je op? ‘Stem ik sowieso niet op.’ Of: ‘Mensen die alles beter weten’, ‘De vrouwen dragen nog net geen sluier’.
En waar denkt u aan bij het woord raadslid: ‘Iemand die zichzelf graag hoort praten.. …’
Of wethouder? ‘Iemand die een mooie lach opzet maar waar je nooit meer iets van hoort.’
Als je je eigen vooroordelen kent, kun je proberen daar overheen te stappen, verder te kijken. Je kunt proberen met een open blik te onderzoeken hoe iemand is. En inderdaad, als er iemand van ChristenUnie aan het woord is komen Bijbelteksten wel eens ter sprake. Wat dacht u van deze? ‘Oordeel niet, zodat je niet geoordeeld wordt.’
Verkiezingen zijn ook een soort oordeel. Als het dan toch moet, gaat u dan voor de inhoud? Verdiep u in de programma’s en oordeel zelf.
Simone Verbree - #5 ChristenUnie IJsselstein