Inclusie in gemeente IJsselstein
IJsselstein - In Nederland hebben 4,5 miljoen mensen een beperking. Sabine Muller, Ambassadeur Handicap van het VN-Verdrag, zet zich in voor mensen met een beperking. In IJsselstein is de gemeente bezig met het opstellen van een Lokaal Inclusiebeleid. Dit om te zorgen dat iedereen in de regio kan leven hoe dat voor hen geschikt is.
Veel gemeenten in Nederland hebben nog geen lokale inclusieagenda. Volgens het VN-verdrag is dit verplicht, terwijl veel regio’s het zien als een vrijblijvendheid. “Het verdrag bestaat al sinds 2006 en Nederland sloot pas tien jaar later aan”, zegt Sabine. Zelf is ze al vijf jaar Ambassadeur Handicap van het VN-verdrag. In het begin hadden bepaalde gemeenten redelijk vlot een inclusiebeleid. Dit zijn de koplopergemeenten. “Nog lang niet iedere gemeente heeft in 2026 deze inclusieagenda.”
Zelf zit Sabine in de Adviesraad Sociaal Domein bij gemeente IJsselstein. Haar viel het een aantal jaar geleden op dat er weinig bekend is over het inclusiebeleid en het VN-verdrag zelf. Sinds die tijd zet zij zich in voor mensen met een beperking. Ook binnen de adviesraad blijft hier aandacht voor en zal telkens een thema opgepakt worden om tegen het licht te houden.
Een inclusiebeleid heeft betrekking op alle aspecten van een gemeente. “Het heeft betrekking op onder andere wonen, uitgaan, veiligheid en vervoer. Deze aspecten moeten toegankelijk zijn voor iedereen.” Momenteel is gemeente IJsselstein bezig met het opstellen van een inclusiebeleid. Dit gaat in stappen, omdat niet alle aspecten in een keer behandeld kunnen worden. De gemeentelijke website is al wel toegankelijker gemaakt, dat ook één van de verplichtingen is volgens het verdrag.
Kleine aanpassingen, groot verschil
Sabine geeft aan dat kleine aanpassingen een groot verschil kunnen maken, voor meerdere doelgroepen. Ze geeft hierbij een voorbeeld: “Het verlagen van een stoeprand heeft niet alleen effect op mensen met een rolstoel, maar ook voor de kinderen die leren lopen of fietsen en mensen met een zware boodschappentas.” Zo een aanpassing lijkt dus klein, maar helpt veel mensen in hun dagelijkse leven.
Mensen die het beleid maken, nemen bepaalde aspecten vaak niet mee in het opstellen van een beleid. “Dit komt omdat ze zelf gezond zijn en veelal in hun naaste omgeving niemand met een beperking hebben. Zij kunnen niet bedenken of een plan geschikt is voor een doelgroep of niet.” Om deze reden werkt het VN-verdrag Handicap met ervaringsdeskundigen. Deze mensen weten wat voor behoeften hun doelgroep heeft en kunnen de beleidsmaker adviseren bij het opstellen van beleid.
Dit wordt gedaan door de actualiteit in de gaten te houden en door bij inwoners te peilen wat ze nodig hebben. Inwoners met een beperking kunnen laten weten wat zij nodig hebben via een speciaal mailadres, dat Sabine heeft aangemaakt. “Iedere inwoner uit IJsselstein kan zo zijn of haar stem laten horen in de vorm van een denktank.”
Sabine roept daarom ervaringsdeskundigen in IJsselstein op om van zich te laten horen. “Als de gemeente iets wil optuigen, kunnen we beroep op die ervaringsdeskundigen doen.” Door die samenwerking kan een beleid optimaal opgesteld worden. “We werken met de mensen voor de mensen. Het gaat niet over ons, maar met ons.” Mensen die willen bijdragen, kunnen mailen naar groepervaringsdeskundigen@gmail.com.