Linschoten niet langs Rohda’76
Linschoten - Linschoten kwam zaterdag op eigen veld niet verder dan een doelpuntloos gelijkspel tegen Rohda’76 uit Bodegraven. Het elftal van Marco van Dijk blijft net als zijn tegenstander bovenin meedraaien in de vierde klasse.
De gasten, die zes tieners in het veld hadden staan, kwamen voetballend goed voor de dag, maar de beste kansen waren in de beginfase voor de thuisclub. De paal voorkwam een Linschotens openingsdoelpunt van Vinn van Riet, een inzet van Paul Vroege verdween langs de verkeerde kant van de paal en na een vlammend schot van Joey van Kouwen ging de bal maar net over. Verdere wapenfeiten waren er nauwelijks meer in deze sportieve derby.
Een eventueel derdeklasserschap kwam tijdens de theepauze ter sprake in de bestuurskamer. Rohda’76 heeft aardig wat aanstormende jeugd, die stappen kan maken. Bij Linschoten liggen de zaken anders. “Een grote talentvolle jeugdlichting die door kan stromen naar de senioren is momenteel er niet,” vertelde duizendpoot Piet de Bruin, die zich op veel fronten inzet voor de dorpsclub. Zo strikte hij een van de begeleiders van Rohda’76 als scheidsrechter voor de oefenwedstrijd tegen SV Lopik op dinsdagavond 18 augustus. “Wij zijn blij dat er de komende jaren veel huizen gebouwd gaan worden in Linschoten. De kinderen van de jonge gezinnen, die daar gaan wonen, zijn welkom bij ons. De toekomst ziet het er wat betreft het jeugdvoetbal goed uit voor Linschoten.”
De huidige selectie is in staat die jaren te overbruggen. “Er zit nog voldoende rek in dit elftal met een gemiddelde leeftijd van 24 jaar,” aldus Marco van Dijk, die onlangs zijn contract verlengde. “Het zijn echte clubjongens, die Linschoten trouw blijven. Vanmiddag ontbrak de eindpass, maar aan inzet heeft het niet ontbroken. Ook Rohda stak veel energie in de wedstrijd, dus het gelijke spel is wel terecht.”
Doelman Joep Tom, die voor de zesde keer de ‘nul’ hield, kreeg niet zoveel te doen. “Ik ben wel steeds druk bezig om de verdedigers te coachen en ze scherp te houden. Op hun spits hadden we een extra mannetje gezet. Veel kon er niet fout gaan.”