Hogeschool Utrecht onderzoekt en werkt samen met inclusieve Speeltuin Kloosterplantsoen in IJsselstein

IJsselstein - Ryan Beekhuizen, werkzaam als kinderfysiotherapeut in IJsselstein, promoveert dit jaar op het onderwerp ‘Samen buitenspelen voor kinderen met en zonder beperkingen’ bij het lectoraat ‘Bewegen en Opgroeien doe je Samen’ van de Hogeschool van Utrecht. Speeltuin Kloosterplantsoen in IJsselstein geldt hierbij als onderzoeks- en ontwikkelplek.  

Ryan, geboren IJsselsteiner, is enthousiast over de inclusieve speeltuin. De Speeltuin Kloosterplantsoen is zo ingericht is dat kinderen met en zonder beperking op een veilige, uitdagende en natuurlijke manier in een groene omgeving (samen) kunnen spelen. Ryan begeleidt daar studenten van verschillende studierichtingen. Het doel van het onderzoek en van het werk van de studenten is om kinderen met en zonder beperking meer met elkaar te laten spelen. En daar is nog een wereld te winnen.

Elke vrijdagmiddag zijn er in de Speeltuin Kloosterplantsoen studenten actief. Bijvoorbeeld Silke, Jill en Tesse. Zij studeren fysiotherapie en geven elke week een spelactiviteit voor kinderen met en zonder beperking. 

Voor alle kinderen

Ryan begeleidt de studenten daarin als docent: “We noemen dit een living lab. Dat is ontstaan vanuit onderzoek en gekoppeld aan het programma Gezond en Wel van de Hogeschool Utrecht. In plaats van dat we alleen les geven in de collegezaal sturen we studenten de wijk in. We doen dit hier nu voor het derde jaar. De groep studenten die nu in de Kloosterspeeltuin actief is was de vraag gesteld: kunnen we een beweeggroep opzetten voor alle kinderen, dus ook voor kinderen met een beperking.” 

Kinderen met een beperking kunnen vaak niet meedoen met spelactiviteiten vanwege hun beperking of omdat ze zich niet welkom voelen. De studenten proberen elke week een uur een spelgroep te draaien waarbij dat wel kan. “En dan vanuit de fysio-visie: hoe kunnen we de spellen aanpassen zodat ze voor iedereen toegankelijk, uitdagend en leuk zijn en kinderen contact maken met elkaar en nieuwe vriendschappen kunnen opbouwen.”

Ryan doet zijn onderzoek naar inclusief buiten spelen, dus kinderen met en zonder beperking samen. “We zochten een laagdrempelige plek waar we dingen die we hadden ontdekt door interviews met kinderen en ouders en door observaties van inclusief buitenspelen terug kunnen brengen naar de praktijk en samen met studenten oplossingen te testen en door te ontwikkelen. Mijn grootste rol is om als onderzoeker hier zijn. Maar ik ben er ook als Gezond en Wel wijkdocent.”

Samenwerken

Ryan benadrukt hoe belangrijk het is om samen te werken. “Ik werk hier samen met Carla Post van de speeltuin. Zij heeft al een heel aantal jaar geleden bij de Hogeschool aangeklopt met de vraag: ‘Ik heb een inclusieve speeltuin neergezet en ik wil heel graag dat er veel kinderen komen met een beperking, maar dat is nog heel moeilijk. Kunnen jullie ons helpen?’ Er zijn toen wat kleine projecten geweest maar nu zijn we hier structureel. We doen het ook samen met stichting Pulse. Dat is heel praktisch, de studenten leren heel veel van de buurtsportcoaches. En ook kinderfysiotherapeuten met kennis over het bewegen van kinderen met en zonder beperkingen hebben samengewerkt met de buurtsportcoaches. Deze samenwerkingen zijn heel belangrijk!”

Inclusief

Ryan vertelt dat er nog wel een wereld te winnen is. “We kunnen alles wel inclusief toegankelijk maken, dat zie je hier ook, in deze speeltuin. Maar dat betekent niet de kinderen ook komen. Dat hebben we ook geleerd van het onderzoek. Je kunt fysiek een mooie speeltuin maken, met brede paden, niet teveel zand, mooie toegankelijk speelattributen. Maar de sociale kant is net zo belangrijk, of misschien wel belangrijker.”

“Dat heeft ook te maken met dat we het niet gewend kinderen zonder beperkingen het niet gewend zijn om met kinderen met een beperking buiten te spelen, sommige kinderen vinden het raar of weten niet goed hoe ze moeten spelen, welk spelletjes ze kunnen doen,” licht Ryan verder toe. 

Gescheiden werelden

“In Nederland groeien kinderen met en zonder beperkingen best wel op in gescheiden werelden waardoor kinderen elkaar niet goed leren kennen of erachter komen wat kinderen met beperkingen wél kunnen. Maar ook de kinderen met een beperking hebben soms nare ervaringen waardoor ze niet meedoen. Ze zijn ook vaak laat terug van school omdat ze verder weg naar school gaan en met een busje worden thuisgebracht. Er zijn dus ook sociale barrières die het moeilijk maken om samen buiten te spelen.”
Sinds kort is de speeltuin in het bezit van enkele stevige speelrolstoelen, gedoneerd door Stichting Gehandicapte Kind. Ryan: “Kinderen vinden het altijd heel leuk om in zo’n rolstoel te mogen rijden. En zo wordt het ook niet meer iets ‘medisch’ en kunnen kinderen met en zonder een beperking bijvoorbeeld samen racen.”

Ryan is ook trots op de nieuwe bakfiets van Fysiotherapie Groene Biezen. ‘Hiermee kunnen kinderfysiotherapeuten naar de kinderen toe komen. In de bakfiets zit al het materiaal dat ze nodig hebben om buiten in de eigen context van de kinderen te kunnen behandelen en te werken aan inclusief buitenspelen hier in de speeltuin.”

Kluif

Ryan ziet dat dit onderwerp steeds bekender wordt, maar hij hoopt dat dat in de toekomst nog veel meer wordt. “Ik zie het wel een beetje als mijn taak om samen met Carla, met stichting Pulse en met kinderfysiotherapeuten in ieder geval de kinderen hier wel samen te brengen. Het is een hele kluif, we hebben nu vier jaar onderzoek gedaan, veel mooie dingen gehoord en gezien, maar er is ook nog heel veel te doen. We hopen dat ons werk als een podium gaat werken en dat steeds meer mensen het gaan oppakken. Veel mensen (zeker in IJsselstein) kennen nu deze inclusieve speeltuin met het doel om kinderen hier echt samen te laten buitenspelen.”