Het klompenpad tussen Linschoten en Montfoort; dromen over een wandelroute met een verhaal
Nieuws
Linschoten - Mia en Pauline delen een wens: een klompenpad tussen Linschoten en Montfoort. Niet zomaar een wandelroute, maar een pad met een verhaal. Een route over onverharde paden, dwars door het groen én met herinneringen aan vroeger.
Ze zijn niet de eersten die hier graag wandelen. Al in 1875 liep dominee Craandijk, ‘de wandelende dominee’, deze route. In zijn boek, Wandelingen door Nederland met pen en potlood, noemt hij het pad met planken over de sloten, dwars door de weilanden. Precies dat pad willen Mia en Pauline terughalen.
Onverharde paden
Klompenpaden zijn wandelroutes over boerenland in Utrecht en Gelderland. Ze volgen zoveel mogelijk onverharde paden en lopen langs landgoederen, weilanden en oude routes. Op www.klompenpaden.nl staan ze allemaal. De paden worden bedacht én maandelijks onderhouden door vrijwilligers.
Herinneringen
Het nieuwe pad moet starten in Linschoten, via Landgoed Linschoten en de onverharde Engherkade. Dan richting Montfoort voor een tussenstop, koffie en eventueel de bus terug. Maar Mia en Pauline hopen dat wandelaars ook via de polder kunnen teruglopen. Want juist die route roept herinneringen op.
Plankjesland
“Plankjesland is een pad dat al voor 1875 liep vanaf de Reinaldaweg 81, dwars door de weilanden, naar het klaphek bij de Catbrug. Dit is het kruispunt van de Cattenbroekerdijk, het IJsselveld en de Doeldijk”, vertelt Mia.
“Dit pad was de snelste verbinding te voet tussen Linschoten en Montfoort. Over de sloten was een plank gelegd. Vandaar de naam Plankjesland.” Het idee is dat het klompenpad eindigt bij Plankjesland.
De oude route
Het beoogde klompenpad volgt deze oude route. “Oud-Linschotenaren herinneren zich het nog goed”, zegt Mia. “We spraken een paar inwoners van 94 jaar en ouder over hun herinneringen aan Plankjesland.”
Brood uit een stukkezak
Een man vertelde hoe hij als kind graag op het pad speelde. “Het was leuk om er over de sloten te lopen, waar toen een smalle plank over lag.” Een andere man liep met zijn zussen van 1933 tot 1937 over het pad naar de katholieke school of kerk. “Ze hadden een stukkezak bij zich, een soort knapzak. Het ontbijt bestond uit melkstuk: boterhammen met kaas of worst, en als laatste eentje met suiker.”
Geschiedenis
“Het is zo mooi dat een klompenpad niet nieuw of modern is. Een klompenpad dat geschiedenis ademt, van Linschoten naar Montfoort en weer terug. Dat zou toch geweldig zijn!”, zeggen beide dames enthousiast.
Elvira Schenk
