Ellen Wolf en Erika van Tuijl stoppen met Fysiotherapie Praktijk Montfoort

MONTFOORT • De laatste weken zijn aangebroken voor Ellen Wolf en Erika van Tuijl van Fysiotherapie Praktijk Montfoort. Na meer dan 40 jaar werkzaam te zijn geweest als fysiotherapeut in Montfoort gaan beide dames met pensioen. Ze dragen het stokje over aan Fysiopoint Montfoort.

Erika begon haar carrière in het ziekenhuis van Woerden. Met kerst is zij exact 46 jaar aan het werk als fysiotherapeut. Een vak wat haar op het lijf geschreven is. Ze ontmoette haar zakelijk partner Ellen bij fysiotherapiepraktijk Broersen. Vanwege regelgeving met betrekking tot loondienst en zzp besloten beide op 1 november 1986 te starten met Fysiotherapie Praktijk Montfoort. 

Pittig

In het begin was dat best pittig, de lening die ze moesten af betalen, de regelgeving en de administratie zorgden soms voor kopzorgen. Maar beide hielden hun blik op de horizon en het lukte dan ook om een succesvolle praktijk te runnen met een trouwe klantenkring die hen vreselijk zal missen als ze over een paar weken definitief stoppen.

Bewust kiezen

Door de jaren heen hebben Ellen en Erika verschillende collega’s gehad. De laatste jaren werkten ze al met z’n tweeën. Ellen, rustig en bedachtzaam, en Erika, bruisend en vol energie, vulden elkaar perfect aan. Klanten konden kiezen wie het beste bij hen paste.

“Veel mensen kiezen bewust voor fysiotherapie bij ons”, legt Ellen uit. “Via mond-tot-mondreclame kwamen ze bij ons terecht.” “We kennen inmiddels zoveel mensen”, zegt Erika. “We zien mensen tachtig jaar worden en behandelen de kinderen van hun kinderen. Het is zo leuk om te zien hoe iemand binnenkomt met zijn zoon of dochter die bij het klimrek speelt, en jaren later loopt een boom van een kerel onze praktijk binnen!”

Anekdotes

Ellen en Erika hebben altijd met veel plezier gewerkt en kennen de Montfoorters goed. Andersom geldt dat ook: er zijn door de jaren heen veel mooie verhalen verzameld. Zo vertelt Erika over een jongeman die zij behandelde, die voor zijn hobby paardreed. “Iemand riep dat er familie in de gang stond en ik dacht: dat kan niet, mijn familie komt niet uit de buurt. Stond die jongen met zijn paard in de gang! Roept er iemand aan de overkant: ‘Masseer je nu ook al paarden?’” Ellen herinnert zich de Indische maaltijden die ze kregen van een klant: “We kregen een maaltijd in drie pannetjes.”

“Een vrouw bracht elke week een bosje bloemen uit haar tuin, dat is toch schattig?” zegt Erika. “Het huiselijke kenmerkt ons wel. Zo had je een klant die altijd zijn klompen in de gang uittrok en met Sinterklaas staken we er een wortel in,” vult ze aan.

Toekomst

Ellen heeft nog geen vaste plannen voor haar pensioen. “Ik kijk ernaar uit om lekker in de tuin te werken en het is fijn dat ik voor de kinderen makkelijker inzetbaar ben.” Erika blijft voorlopig nog zichtbaar in Montfoort: “Ik wandel met het Knooppunt, loop twee keer per week hard, ga graag naar bandjes en fotografeer met vrienden. Eigenlijk kwam ik op mijn werk tot rust,” zegt ze lachend. “Ik voel me helemaal niet oud, en ik zal me hier en daar zeker nog inzetten. Ik vind mijn vak nog steeds zo leuk.”

Dankbaar

Ellen en Erika zijn de Montfoorters heel dankbaar voor alle liefde en steun die ze hebben gekregen. “Doordat je zoveel mensen kent, is het een soort thuis komen. Ik denk dat ik de laatste weken veel ga huilen. Ik heb mijn hele leven gewerkt. Ik weet niet wat het is een jaar zonder werk. Dat zit in me. Dit beroep was een schot in de roos voor mij. Patiënten werden vrienden.”, vertelt Erika. “Ik heb zelfs een patiënt die mijn man is geworden, al was hij toen mijn patiënt niet meer”, voegt Ellen toe. “Dit werk heeft ons zoveel goeds gebracht.”

Elvira Schenk